با خنده نیز یا تو می افتم
یاد تو که می خندیدی
...
و تنها دلیل خندیدنم آن بود...
...
هنوز هم آنگاه که خنده ات را بیاد می آورم،
می خندم.
...
و این تسلسل پوچ می پیچم
که کنون، خندیدنم تو را بیادم آورد
یا یاد حندیدنت، خنداندم...
.
.
.
...
من خدا.
...